ÂYETÜ’L-KÜRSÎ DAVET TILSIMI

Tertîb-i Havâss ve Usûl-i Tatbîk

Bismillâhirrahmânirrahîm

Âyet-i kerîme-i mezkûrenin hurûf, kelimât ve tertîb-i mahsûsuna istinâden hazırlanan Âyetü’l-Kürsî Davet Tılsımı, ilm-i havâss ve ilm-i hurûf mektebinde zikredilen tılsımî tertiplerden biri olarak ele alınmaktadır.

Bu bâbda maksad, yalnızca bir şeklin yazılması olmayıp; niyyet, tertîb, tevkil, kıraat, muhâfaza ve usûlün bir bütün hâlinde anlaşılmasıdır.

TILSIMIN MEŞHUR HAVÂSSI

Kadîm havâss mecmûalarında bu nev‘ tılsımlara çeşitli maksatlar nisbet edilmiştir:

• Hıfz u emân: Şahsın ve mekânın muhâfazası niyeti.

• Def‘-i şerr: Kötü niyet, husûmet ve zararlı tesirlerden sakınma maksadı.

• Celb-i hayr: Hayırlı işlerin kolaylaşması ve hayra vesîle olması niyeti.

• Kezâlik hacet: Meşrû ve hayırlı hacetlerin arzı ve niyet edilmesi.

• Celb-i bereket: Rızık, kesb ve hanenin bereketi için niyet.

• Ülfet ü muhabbet: Eşler, aile ve yakınlar arasında muhabbet ve ülfet niyeti.

• Sekînet-i kalb: Gönül darlığı, korku ve huzursuzluk hâllerinde sükûnet maksadı.

• Huzûr-ı hâne: Hanede sulh, muhabbet ve âsûdelik niyeti.

• Teshîl-i umûr: Müşkil işlerin kolaylaşması için dua ve niyet.

• Def‘-i havf: Korku ve endişe hâllerinde manevî sığınma.

• Seferde hıfz: Yolculuk ve sefer esnasında muhâfaza niyeti.

• Leylen sekînet: Gece vakti huzur ve sükûnet maksadıyla kıraat.

• Husûl-i murâd: Hayırlı bir muradın gerçekleşmesi için niyet ve dua.

• Müşkilâtın ref‘i: Maddî ve manevî müşkilâtın giderilmesi için niyaz.

• Mekânın bereketi: Hane, dükkân ve iş mahallinde bereket ve huzur niyeti.

DERS-İ ÂLİDE BEYAN OLUNACAK ESASLAR

1. Tertîb-i Tılsım:
Tılsımın yazı, hurûf ve işaretlerinin hangi tertip üzere ele alındığı.

2. Vakt-i Tahrîr:
Kadîm uygulamalarda yazım vakti ve hazırlık meselesine verilen ehemmiyet.

3. Mürekkeb-i Mahsûs:
Safran mürekkebinin geleneksel tılsım yazımındaki yeri ve hazırlanışına dair malûmat.

4. Tevkil:
Tılsımın maksadına uygun olarak tevkil lafzının tertibi ve kıraat içerisindeki mevkii.

5. Kıraat ve Tekrâr:
Okuma adedi, niyyet ve kıraat tertibinin geleneksel usûldeki yeri.

6. Buhûr:
Akgünlük ve sair buhûrâtın kadîm uygulamalardaki sembolik ve geleneksel mevkii.

7. Niyyet-i Mahsûsa:
Her bir maksad için tılsımın ayrı bir niyyet üzere tertip edilmesi.

8. Hıfz ve Muhâfaza:
Tılsımın yazıldıktan sonra muhâfaza edilmesine dair geleneksel usuller.

9. Anâsır-ı Erbaa:
Havâ, hâk, mâ ve nârın yani dört unsurun kadîm tılsım geleneğindeki sembolik yeri.

10. Âdâb-ı Tatbîk:
Tılsım ve kıraat esnasında riayet edilen temizlik, sükûnet, niyyet ve edep esasları.

İLM-İ HAVÂSS AÇISINDAN

Bu ders içerisinde ilm-i hurûf, ilm-i havâss, tılsımât ve azîmet geleneğinin birbirleriyle olan münasebeti ana hatlarıyla açıklanmakta; Âyetü’l-Kürsî merkezli bu tertibin hangi maksatlarla ele alındığı gösterilmektedir.

Asıl tılsım levhası, tevkilin tam metni, husûsî tertîb ve kıraat usûlü dersin içerisinde tafsîlâtıyla beyan olunacaktır.

“Her tılsımın bir tertîbi, her tertîbin bir usûlü ve her usûlün bir âdâbı vardır.”